Mijn collega-studenten hebben zich vooral gefocust op het thema motivatie en dit thema in relatie tot geld. Geld is een externe motivatiefactor die op zich medewerkers kan motiveren beter te presteren. Het is echter van groot belang dat intrinsieke factoren als plezier in het werk, verantwoordelijkheid en haalbare doelen worden geboden in het werk. Pas als dat in orde is kan een financiële beloning voor een concrete prestatie de motivatie ten goede komen.

Een heel ander verhaal is het wanneer we praten over prestatiebeloning bij executives in grote private organisaties. Ik dook in onderzoek dat gedaan is door professoren van de Erasmus Universiteit in Rotterdam inzake pay for performance. De opkomst van prestatiebeloningen in Nederland heeft sterk verband met de steeds sterker geworden focus op aandeelhouderswaarde van grote private organisaties. Hiermee is de rol van de executive board en met name de CEO drastisch veranderd.

Ik betrok oud ABN-Amro bestuurder Rijkman Groenink in mijn hoofdstuk.  Hij is voor mij het levende voorbeeld van een CEO die klem kwam te zitten tussen de enorme prestatiedruk die vanuit de aandeelhouders aan de orde was en de langetermijnvisie, het welzijn van medewerkers, sturen op continuïteit. Hij werd in alle opzichten een verliezer.

Zijn bonussen slecht? Uit het onderzoek van mijn collega-studenten blijkt dat prestatiebeloning (mits aan de basis- en randvoorwaarden voldaan wordt) wel degelijk een positieve impact kan hebben op de performance van individuen. Als het gaat om prestatiebeloningen van executives is het een heel ander verhaal. Daar is sprake van een – tot destructieve vormen toegenomen – focus op aandeelhouderswaarde. Executives en met name CEO’s zitten in een enorm spagaat, wie bepaalt wat er gebeurt met het bedrijf? Voor de ‘Barbarians at the gate’ zoals Paul Boselie en Bas Koene de private equity funds noemen is het nooit genoeg. Medewerkers kunnen in een identiteitscrisis komen omdat ‘hun’ bedrijf of merk niet meer de waarden nastreef die het altijd nagestreefd heeft.

Het is wat mij betreft niet aan de overheid prestatiebeloningen van executives in private ondernemingen aan te pakken. De vrije markt werkt met trial and error. Volgens mij begint het besef door te dringen dat er wel erg veel sprake is van error. Kom op, zelfcorrigerend vermogen van de vrije markt! Laat zien wat je kunt.

Meer info? Download mijn hoofdstuk + het deel uit de conclusie met betrekking tot mijn hoofdstuk uit het paper.
Je kunt ook het volledige paper downloaden. Verwijzen/citeren wordt gezien als een eer, mits dit met een juiste bronvermelding wordt gedaan.

Zie hier de trailer van de Reisopera:

Ik vond het indrukwekkend. Centrum van de voorstelling was het ‘Es ist volbracht’ waar Jezus zijn laatste kruiswoord spreekt en de geest geeft. Ook zonder toneel is dit aangrijpend.
De Reisopera heeft zich niet op glad ijs begeven door het passieverhaal één op één te willen naspelen. Er zijn passende metaforen gekozen om het verhaal kracht bij te zetten. Evangelist Johannes speelt de hoofdrol als bedachtzame, invoelende en oplettende geschiedschrijver.
Symbool voor de krachtige metaforen die gekozen waren stonden de drie kruisen van Golghota die geen kruisen waren. Ruwhouten palen waar Jezus niet aan genageld was maar naast stond.

Muzikaal was de uitvoering dik in orde, het orkest speelde weliswaar snel maar superstrak, heel netjes en niet te emotioneel. Aan de solisten kon je merken dat het operazangers zijn, er was heel wat vibratie. Maar: prachtige stemmen.

Een bijzondere belevenis om het passieverhaal zo tot leven te zien komen. Ook wel metafoor voor een maatschappelijke ontwikkeling: van omstreden (naspelen van bijbelse figuren, kan dat wel?) naar uitvoeren in een kerk met het lijden en de schuld van de wereld in het middelpunt uiteindelijk  naar een mooi verhaal, uitgebeeld in muziek en beeld. De Johannespassion als toonbeeld van de secularisatie.

Hoe dan ook, door deze type ‘innovatie’ zullen de passions nog lang blijven worden uitgevoerd. En dat maakt mij blij.

Het concept is als volgt. Iedere maand reizen Sander en ik per trein af naar een Nederlandse middelgrote stad. Met middelgrote stad bedoelen we een stad die niet één van de vier grote steden (Amsterdam, Rotterdam, Utrecht, Den Haag) is en minimaal zo’n 75.000 inwoners heeft. Ons eerste doel eenmaal aangekomen in de stad van bestemming is het cliché. Een kerktoren, brug, theater: iets dat de stad voor ons allemaal typeert. Voor dit clichébeeld van de stad gaan we op de foto. Deze foto typeert letterlijk en figuurlijk ons startpunt: dit is hoe we de stad tot vandaag zagen. Gedurende de dag geven we een stad de kans zichzelf te laten zien, haar schoonheid aan ons te openbaren. We zullen niet schuwen plekken buiten de binnenstad te bewandelen en op zoek te gaan naar verborgen schoonheid maar ook verdriet.

Zo ontdekken we Nederland. Opnieuw. Nederland is meer dan alleen maar Amsterdam, het poldermodel en aanhoudende regen.

Het wordt een project van de eenentwintigste eeuw. Dat wil zeggen een interactief project met inzet van sociale media. Schroom vooral niet met suggesties voor te bezoeken steden te komen. Het lijkt ons ook leuk om koffie te drinken met stadsbewoners die ons kunnen voorzien van de nodige achtergrondinformatie. Werk je voor een (regionaal of plaatselijk) medium en heb je interesse in een verslag van bezoek aan een stad? Benader ons vooral. Ook staan we open voor een bezoek aan een typerend kantoor in een van onze doelgroepsteden.
Alors: inspireer en help ons. Zo ontdekken we Nederland. Samen opnieuw.

Ik probeer mijzelf altijd weer te motiveren weemoedige en wellicht droevige gedachten om te zetten in iets positiefs. Het klinkt cliché: ieder einde is het begin van iets nieuws. En ineens moest ik denken aan een toespraak van Paul de Blot die ik wel eens op internet gezien had. Info over De Blot lees je hier.

De Blot spreekt in de toespraak over crisis. “Een crisis is eigenlijk een vernieuwing”, aldus De Blot. Wij mensen bouwen op zekerheden. De Blot trekt een parallel met de natuur: “in de natuur zijn drie momenten belangrijk. De geboorte, sterven en opnieuw leven. Dat nieuwe plantje dat ontstaat uit een zaadje lijkt enorm op de moederplant maar heeft zich aangepast aan de omgeving.”
Ik kan er veel over schrijven maar het beste is om de tijd te nemen de toespraak te bekijken, het is de tijd meer dan waard!

video Paul de Blot

Hoe mooi is het als we, geïnspireerd door deze woorden, iedere crisis als afsterven en begin van nieuw leven gaan zien?
Als 2010 het jaar van crisis was, laat 2011 dan het nieuwe begin zijn. Beter, mooier, groter, succesvoller. Dat wens ik een ieder toe!

Veel mensen denken in deze periode na over de invulling van hun zomer. Daarom zijn het programma en de data voor Belle Bourgogne nu al bekend, adverteren we de komende drie weken in de krant en zal ik de komende tijd persoonlijk mensen uitnodigen.

De flyer in PDF kun je hier downloaden. Meer info vind je op bellebourgogne.nl.
Als je een genieter bent, houdt van goed gezelschap en zoekt naar een manier om in de zomer van 2011 te ontspannen: aarzel niet en ga met ons mee

Ook in Nederland werden afgelopen week evenementen georganiseerd in het kader van de GEW. Gerenommeerde  ondernemers vertellen hun verhalen om jong talent te inspireren tot ondernemerschap.

Een belangrijk evenement tijdens de GEW in Nederland was de Sagamores GEW on Tour, waarbij ik ook betrokken was. The Young Entrepreneurial Sagamores is een bundeling jong, succesvol, ondernemend talent die andere jongeren wil inspireren tot ondernemerschap. De stichting heeft tot doel jong talent te vinden, verbinden en inspireren. Dat doen ze door een zogenaamde bottom-up revolte waarvan de aftrap plaats had op 15 september 2010 en het verslag er als volgt uitziet:

De afgelopen week was een delegatie van zo’n 10 jonge ondernemers op pad in een oude VW bus om de boodschap van ondernemen als reëel carrièreperspectief te vertellen. De tour deed basis- en middelbare scholen, congressen en diners aan om te vinden, verbinden en inspireren.

Het was een ontzettend intensieve week met lange dagen maar de energie die daar tegenover stond is enorm. Ik heb iedere dag twee verslagen geschreven die gepubliceerd zijn op de website GEW Nederland. Ook zijn er stukken van mij geplaatst op de websites Sprout.nl, KBIRI.nl en jongenondernemer.nl. Daarnaast heb ik dagelijks een aantal interviews afgenomen, hieronder een filmpje waarin ik Michiel Muller en Willem Sijthoff interview.

De absolute apotheose, letterlijk en figuurlijk het slotakkoord was op vrijdagmiddag. We hebben toen aan minister Maxime Verhagen het ‘Akkoord van de Jonge Ondernemer’ aangeboden waarin oplossingen voor een aantal barrières beschreven worden waarvan wij graag zouden zien dat de regering die aanpakt. Bijvoorbeeld een topsportregeling in het hoger onderwijs voor jonge ondernemers en versoepeling van de bijverdienregeling. Verhagen was erg enthousiast over het initiatief en heeft aangegeven met een aantal punten aan de slag te gaan. Over een half jaar mogen we terugkomen. Er verscheen een artikel op de website van het Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie over ons bezoek. Filmverslagje:

Zoals gezegd was het een intensieve week, maar ook een week met veel prachtige ontmoetingen, goede gesprekken en discussies en inspirerende evenementen. Ik heb het idee dat we echt weer iets verder zijn gekomen met het stimuleren van deondernemende mindset in Nederland die we zo hard nodig hebben. We voelden ons ook zeer gesteund in deze missie door de Britse vicepremier Nick Clegg bij de opening van de week op maandag:

Nu is het tijd om weer terug te keren naar onze core business en na een week gepraat te hebben over ondernemerschap het weer eens echt te gaan doen. Hopelijk vergezeld door steeds meer ondernemende geesten

Filmverslagen van de week vind je hier, foto’s hier en columns van mijn hand o.a. hier. Check ook de Facebookpagina van Sagamores!

Het was een uitermate interessante ontmoeting, niet alleen doordat het goed klikte tussen Josef en mij, maar ook vanwege de cultuurverschillen die manifest werden. Kenmerk van de JA-YE organisatie is, onafhankelijk van geografische ligging, dat naast het faciliteren van onderwijsprogramma’s er ook sprake is van een maatschappelijke functie. Namelijk de connectie maken tussen onderwijs en ondernemerschap en deelnemen aan de maatschappelijke discussie omtrent dit onderwerp.
Ik vroeg Josef vrij uitgebreid naar het Tsjechische ondernemingsklimaat. Het antwoord was verrassend. Josef vertelde namelijk dat het imago van ondernemerschap uiteraard met de tijd mee vordert, maar er ook nog wel ‘oud zeer’ is. Ik probeer dit zo goed als mogelijk weer te geven.

Voor de revolutie in 1989 waren er mensen die handig gebruik wisten te maken van hun connecties bij de overheid en hierdoor zeer vermogend werden. Uiteraard waren deze mensen bij het grote publiek niet al te populair omdat zij hun geld niet hadden verdiend op basis van gelijke kansen maar op basis van hun connecties en deels ook afkomst en/of positie. Na de revolutie in 1989 waren er ondernemende types die gingen.. ondernemen! De vraag naar goederen steeg en je zou dus kunnen stellen dat er een uitermate goed ondernemersklimaat was. Josef is zelf afkomstig uit de autowereld en vertelde een voorbeeld van iemand die Volkswagens uit Duitsland ging importeren. De vraag oversteeg het aanbod ruimschoots maar de overheid bleef allerlei restricties hanteren. Deze ondernemers die hun ondernemende vaardigheden inzetten werden vaak op één lijn getrokken met de graaiers van voor de revolutie. Het zou te ver gaan om te zeggen dat dit beeld nog steeds aan de orde van de dag is, maar er heerst toch een zeker wantrouwen ten opzichte van ondernemers in het huidige Tsjechië. Dit maakt het voor een organisatie als JA Tsjechië lastig om hun programma’s aan het onderwijs te slijten.

Ik zie Nederland als een land waarin iedereen kansen krijgt door middel van onderwijs en vele sociale en maatschappelijke voorzieningen. Je wordt gestimuleerd en aangemoedigd om deze kansen te gebruiken. Voor mijzelf, maar ik denk voor ons Nederlanders is een verhaal als hierboven opgetekend derhalve opzienbarend.

Toch heb ik in de nasleep van mijn gesprek met Josef een parallel kunnen destilleren tussen de situatie in Tsjechië en die in Nederland. Hoewel de geschiedenis volkomen verschilt, laat dat gezegd zijn. Ondanks de vele kansen die de Nederlandse maatschappij, het onderwijssysteem en de economie bieden merk ik toch nog vaak dat mensen die hun hoofd boven het maaiveld uitsteken niet louter roem te wachten staat. Ik bemerk een hang naar nivelleren, naar ‘normaal zijn’. Waarom drink je niet ‘gewoon’ bier in je studententijd en ga je eenmaal afgestudeerd niet ‘gewoon’ in loondienst? Om maar eens een voorbeeld te noemen.

De gedachten over het gesprek met Josef vervullen mij met een dubbel gevoel. Ik ben blij in Nederland geboren te zijn en de kansen te krijgen die ik krijg. Anderzijds zou ik zo graag willen dat mensen die hun kansen optimaal benutten wat meer gewaardeerd zouden worden. We zijn zo ongelofelijk bevoorrecht met onze situatie en ons klimaat.

Dit gesprek heeft mij geïnspireerd mijn kansen te blijven benutten en niet te schromen om eagerness te tonen. Ik hoop door dit verhaal te delen dat u/jij hier ook onverminderd mee zult doorgaan.

Cees Pille, directeur van de stichting Jong Ondernemen is de eerste die een reactie mag geven op de stelling en een goede nuance geeft. Leren door te doen en vooral ook door fouten te maken. En: failliet gaan is geen schande! Vervolgens mocht ikzelf (steevast aangeduid als ‘meneer Hoogendam’) reageren op de stelling vanuit mijn eigen ervaring en ook Arjan Roosenburg, alumni van Jong Ondernemen en mede-eigenaar van Promovisique vertelt krachtig vanuit zijn eigen ervaring hoe leerzaam ondernemen is.

Luister de uitzending terug! (ik ben aan het woord vanaf 4:55)

Ondernemerschap is een vaardigheid die veel kan betekenen voor organisaties. Het is een combinatie van eigenschappen die hippe namen hebben meegekregen als hands-on en pro-actief.

De ondernemende werknemer is er een die verder durft te kijken dan zijn of haar verantwoordelijkheid reikt en met initiatieven komt. Een denker, verbinder en doener in één.
“Zo’n werknemer, student of burger wil iedereen wel” is een begrijpelijke reactie. Nou, nee, niet iedereen: het ondernemende type kan als al te lastig worden ervaren. “je moet niet teveel denken, dat moet je aan mij overlaten” hoorde ik een werkgever ooit zeggen. Een grapje, maar een met een serieuze ondertoon.

Toch zijn die ondernemende lastpakken veel waard. De succesvolle organisatie van de 21^e eeuw is er namelijk een die onderscheidend is, aandachtig luistert en kijkt naar de omgeving en voortdurend kritisch op zichzelf is. Ondernemerschap (in de organisatie) leidt daartoe. Lang leve de ondernemende lastpakken!

Feit is dat Goede Vrijdag een dag is die altijd veel discussie oplevert. Is het nu een feestdag of niet? Heb ik recht op een vrije dag? Waarom zijn banken en veel overheidsinstanties gesloten en de meeste (andere) commerciële organisaties gewoon operationeel?
En een vraag die opportuun voor mij is als gebruiker van de studenten OVkaart: kun je vandaag gratis reizen met een studenten week OVkaart?

Ik kon me herinneren dat hier altijd onduidelijkheid over was en besloot gisteravond laat toen ik uit de trein stapte het aan een conducteur te vragen. Het antwoord: Ja, er kan zowel met week- als met weekend studentenOV gereisd worden, dit in tegenstelling tot eerdere jaren. Oké, prima.

Nu iets belangrijks. Ik heb in het verleden teveel niet eenduidige informatie gekregen van NS personeel dat ik de conducteur op haar woord geloofde. Vanmorgen dus nog maar even op de website van de NS kijken. Nergens iets te vinden over het studentenOV op Goede Vrijdag. Hoeveel moeite was een nieuwsberichtje op de NS-website geweest? Ik denk dat er heel wat studenten mijn vraag op de NS-website kijken rond vandaag. Word doorverwezen naar de website van de IB-Groep. Na ettelijke malen doorklikken kom ik op deze pagina. In eerste instantie lees ik alleen dat Goede Vrijdag als feestdag wordt aangemerkt en denk “wel potverdikkie.”

De NS klantenservice bellen dan maar. Word gelukkig snel geholpen. Telefoniste verklaart dat er wel met weekend- maar niet met week studentenOV gereisd kan worden. Ik word al pissig op de conducteur van gisteravond. Mij een beetje onjuiste informatie verstrekken. En uit ervaring weet ik, als ik vandaag een conducteur tegen zou komen zou ik geen excuus hebben. “Dan moet u op onze website kijken meneer, wat mijn collega zegt kan ik niet controleren.”

Nog een keer op de website van de IB-Groep kijken. Wat schetst mijn verbazing? Onder het kopje ‘weekabonnement’ staat “gratis reizen op 2 april 2010″.
Ik heb deze pagina uitgeprint en neem deze vandaag als bewijsstuk mee.

Wat wil ik met dit lange en wellicht een beetje saaie verhaal duidelijk maken? Dat dit mijn zoveelste ervaring is met een NS die geen eenduidige informatie verstrekt. Veel mensen zullen hiermee instemmen. Ook rondom de invoering van de OV-chipkaart sprak de NS met veel verschillende monden. Wie spreekt de waarheid?

NS, investeer in een goede informatievoorziening voor reizigers. En bedenk: de conducteurs zijn de belangrijkste voorlichters. Zorg dus dat zij te allen tijde, over alles goed geïnformeerd zijn.

Puntje voor op het lijstje van Danny’s Nieuwe Spoorwegen project?